اي بيچارگان از اموالتان بگريزيد...
زيرا,همچون اژدهايي چند سر هر دم نيشش را در شما فرو خواهد نمود.

هر نسل , از پيشين خود پست و ذليل تر ميشود.

به خود تكاني دهيد اي بينوا مردمان...
تا دير نگشته از اين دنيا كه  مرداري متعفن را ماند و شما نيز همانند كرماني برق گرفته و سرگشته بدورش جمع شده ايد.

رها نماييد ,اين مظهر اهريمن پليد را.

روحتان را ارزان و در مقابل هيچ تسليم ابليس مكنيد كه سخت , خسران خواهيد ديد.

راهي كه از جهنم به حيات حقيقي ميرسد,راهي دور و بس دشوار است.

ميلتون : بهشت گمشده

صد سوار سوگوار,
به كجا خواهند رفت
از زير آسمان غنوده ي نارنجستان؟

نه به كوردبا خواهند رسيد
نه به سويل,
نه به غرناطه كه آه مي كشيد
به ياد دريا.

آن اسبها خواب آلود
خواهند بردشان,
به چنبر خاج ها
كه در آن ميلرزد سرود.

با هفت آه نمايان,
به كجا خواهند رفت
صد سوار اندلسي
صد سوار نارنجستان؟

F.G.L

ارنست همينگوي,يه جايي نوشته : ((دنيا, جاي زيبايست و ارزش نبرد و مبارزه را دارد...)) اما من با قسمت دوم موافقم.

شايد دور باشم , شايد نزديك...

شايد كور باشم , شايد بينا...

و شايد مغرور.

اما هرچه باشم بر حرفم ايستادم...

و هيچوقت دو عمل را انجام ندادم و نخواهم داد :
1.اينكه راه رفته را بر نخواهم گشت ,و دوم حرف زده را پس نخواهم گرفت.